( 3 ) سند دورويه كه بريك روى آن حكم محكمهء دار العدل شاه طهماسب است مورخ ج 1 و 2 سال 933 بر ثبوت وقفيت حمامى واقع در دار السلطنهء قزوين كه آن را امير غياث الدين حسنى بنا كرده و بر آستانهء شاهزاده حسين وقف نموده بود ، و در روى ديگر فرمان آن پادشاه مورخ آغاز رجب سال 933 در تأييد و تنفيذ حكم مزبور . از متن حكم شرعى برمىآيد كه مبناى ثبوت وقفيت حمام ياد شده كه به حمام مير غياث الدين معروف بوده و در محلهء شهرستان آن‌جا قرار داشته ، حكم مير جمال الدين محمد حسينى جرجانى و شهادت گروهى از اهل اطلاع بوده است . اين سيد همان امير جمال الدين صدر استرابادى دانشمند و فقيه اين دوره « 1 » است كه در سال 920 به صدارت شاه اسماعيل رسيد « 2 » و پس از او مدتى كوتاه نيز صدر طهماسب بود و در 931 درگذشت « 3 » . در ميان شاهدان نيز افرادى از

--> ( 1 ) . روضات الجنات 2 : 211 - 214 با خلطها و اشتباهاتى / ريحانة الادب 1 : 263 / عالم‌آرا 1 : 144 و 153 / وقايع السنين خاتون‌آبادى : 456 و مآخذ ديگر . نيز احسن التواريخ روملو 12 : 189 - 190 و جهان‌آرا : 277 . ( 2 ) . احسن التواريخ روملو 12 : 150 . نيز ببينيد صفحات 179 و 182 و 185 . ( 3 ) . همان مأخذ : 190 ( در اين صفحه قسمتى از سرگذشت او با مطالبى مربوط به مناسبات ميان غياث الدين منصور دشتكى و محقق على بن عبد العالى كركى خلط و درهم شده كه عينا در « روضات » تكرار گرديده است ) .